Shop Mobile More Submit  Join Login
About Deviant Member Büsra TorgayFemale/Turkey Recent Activity
Deviant for 5 Years
Needs Premium Membership
Statistics 229 Deviations 99 Comments 2,456 Pageviews

Newest Deviations

Favourites

Activity


Methodology as far as I don't know

I am near to the end of the online course "Delft Design Approach". And actually I had a couple of thoughts which I want to write. 
At the very beginning it was so nostalgic and nice. As I was very happy to see this chance which i thought that part of the education was a little insufficient. Because thanks to my school, as an exchange student, didn't see the design project courses as a neccessary. However they did make an online course and share all around the world. A little contradiction isn't it?
After the first week and the assignment, my thoughts have changed and became panic and nervous. Video? Assignment on every week? I said "Congratulations Büsra" (my name) "You found a nice damn trouble again" But somehow I overcame and declared "There is nothing to lose, as far as it go, I will go on" (and it still goes on)  
I took the courses one by one -these are video clipses for 5 to 10 minutes- took tiny notes, solved the quizzes and really spent time for the assignments. These hours were definetely more than their "8 hours per week" assumption btw. (This might be my stupidness of course as I didn't receive full score from all of the assignments) Furthermore "peer review" system, receiving scores from other participants from the course and giving scores, was also a challenge at the beginning. There isn't any hardship (or easiness) in criticizing. The desired information is clear, the done part is clear; give the score, make a comment if you need, and go on. Actually it also normalizes your received scores, that maybe you couldn't explain your case. (But, afterall, some scores were definetely jealousy =P
Whatever, let's come to my last deduction and I think it is the most important one: Methodology. I can not say "Delft University thinks completely true, they are the best!" It is beyond my knowledge. However there is a method. The way, the target, the beginning point, instructions and materials... all done. The professors coalesced and published more than one book, contributing their expertise and moreover released an online and free course. They have a model of their own called DIM (Delft Innovation Model). In the end, it is done and I didn't feel any frustration through the course. 
What about ITU? (Istanbul Technical University) If our education was expecting us to make the process of our own and create a model which taking a shape from our hearts and brain... well... It did not happen for me. And If I talk for current situation, I can not write my dissertation (master thesis) furthermore there aren't any wish, inspiration, fairy or "inquisitiveness". I had them once, but they had gone. 

Bilmediğim kadarıyla Metodoloji

Online olarak aldığım "Delft Design Approach" dersinin sonlarına yaklaştım. Düşündüğüm bir dizi durum var aslında ve bunları yazmak istedim.
Başlarda oldukça nostaljik gelmişti ve eksik kaldığını düşündüğüm bir konunun önüme çıkması hoşuma gitmişti. Çünkü sağolsun exchange student olarak gittiğim okulum, hak edenlere proje derslerini çok görmüş ( ya da yetersiz) ama online olarak açıp tüm aleme yaymıştı. Kabul edelim bunda bir çelişki var. 
İlk ders ve ödevle beraber düşündüklerim değişerek panik ve endişe oldu. Ne video mu? Ne her hafta ödev mi? "Bravo Büşra" dedim "Başına bir halt buldun yine" Ama her nasılsa toparladım ve bir şekilde - net bir şekilde- "Kaybedeceğim bir şey yok, gittiği yere kadar" dedim. (hala gidiyor işte)
Dersleri ufak ufak alıp -ki bunlar her hafta 5 ile 10 dakika arasında değişen videolar- minik notlarla ve kafa bulandırmayan ve bıktırmayan sorularla ilerledim ve ciddi anlamda ödevler için zaman harcadım. Bu onların öngördüğü haftalık 8 saatten kesinlikle daha fazla. (Burada benim salaklığım da olabilir tabii ki. Ne de olsa her ödevden tam not alamadım.) Diğer taraftan ise "peer review" yani katılımcıların birbirlerine not verdiği sistem de başta beni zorlamadı değil. Eleştiri yapmanın kolay veya zor bir tarafı yok. İstenen şey belli, yapılan belli, puanı ver, gerekiyorsa yorumla ve geç. Aslında bu sistem sana gelen puanların da gözünde normalleşmesini sağlıyor gibi. Derdini anlatamamış olman mümkün. (Yine de bazı notlar saf kıskançlık kabul edin :P
Neyse gelelim son çıkarıma ki bence bu en önemlisi. O da metodoloji. Delft Üniversitesi tamamen doğru düşünüyor, sen "best"sin demek bana düşmez. Haşa! Ama bahsedilen bir metot yani yöntem var. Yol, varılması istenen hedef, başlangıç noktası, malzemeler, bilgiler... her şey tamam. Öğretmenler bir araya gelmiş ve kendi uzmanlıklarını paylaşarak birden fazla kitap oluşturmuş ve üzerine de "online" ve "free" bir dersle cila atmışlar. Kendilerine ait bir modelleri var (DIM Delft Innovation Model). Sonuçta olmuş ve ben projenin herhangi bir yerinde kendimi kaybolmuş hissetmedim. 
İTÜ'de işler nasıldı? Eğer projenin gidişatını bir nevi içselleştirmemizi ve bu prosesin kendimize ait olmasını, kalbimizin derinliklerinden ve beynimizin köşelerinden çıkmasını bekledilerse, bu bende işe yaramadı. Bu durumu şu ana uygulayacak olursam; yüksek lisans tezimi yazamıyorum ve yazmak için bana herhangi bir istek, ilham, peri veya "araştırmacı ruhu" gelmedi. Var olan da gitti.
Methodology as far as I don't know

I am near to the end of the online course "Delft Design Approach". And actually I had a couple of thoughts which I want to write. 
At the very beginning it was so nostalgic and nice. As I was very happy to see this chance which i thought that part of the education was a little insufficient. Because thanks to my school, as an exchange student, didn't see the design project courses as a neccessary. However they did make an online course and share all around the world. A little contradiction isn't it?
After the first week and the assignment, my thoughts have changed and became panic and nervous. Video? Assignment on every week? I said "Congratulations Büsra" (my name) "You found a nice damn trouble again" But somehow I overcame and declared "There is nothing to lose, as far as it go, I will go on" (and it still goes on)  
I took the courses one by one -these are video clipses for 5 to 10 minutes- took tiny notes, solved the quizzes and really spent time for the assignments. These hours were definetely more than their "8 hours per week" assumption btw. (This might be my stupidness of course as I didn't receive full score from all of the assignments) Furthermore "peer review" system, receiving scores from other participants from the course and giving scores, was also a challenge at the beginning. There isn't any hardship (or easiness) in criticizing. The desired information is clear, the done part is clear; give the score, make a comment if you need, and go on. Actually it also normalizes your received scores, that maybe you couldn't explain your case. (But, afterall, some scores were definetely jealousy =P
Whatever, let's come to my last deduction and I think it is the most important one: Methodology. I can not say "Delft University thinks completely true, they are the best!" It is beyond my knowledge. However there is a method. The way, the target, the beginning point, instructions and materials... all done. The professors coalesced and published more than one book, contributing their expertise and moreover released an online and free course. They have a model of their own called DIM (Delft Innovation Model). In the end, it is done and I didn't feel any frustration through the course. 
What about ITU? (Istanbul Technical University) If our education was expecting us to make the process of our own and create a model which taking a shape from our hearts and brain... well... It did not happen for me. And If I talk for current situation, I can not write my dissertation (master thesis) furthermore there aren't any wish, inspiration, fairy or "inquisitiveness". I had them once, but they had gone. 

Bilmediğim kadarıyla Metodoloji

Online olarak aldığım "Delft Design Approach" dersinin sonlarına yaklaştım. Düşündüğüm bir dizi durum var aslında ve bunları yazmak istedim.
Başlarda oldukça nostaljik gelmişti ve eksik kaldığını düşündüğüm bir konunun önüme çıkması hoşuma gitmişti. Çünkü sağolsun exchange student olarak gittiğim okulum, hak edenlere proje derslerini çok görmüş ( ya da yetersiz) ama online olarak açıp tüm aleme yaymıştı. Kabul edelim bunda bir çelişki var. 
İlk ders ve ödevle beraber düşündüklerim değişerek panik ve endişe oldu. Ne video mu? Ne her hafta ödev mi? "Bravo Büşra" dedim "Başına bir halt buldun yine" Ama her nasılsa toparladım ve bir şekilde - net bir şekilde- "Kaybedeceğim bir şey yok, gittiği yere kadar" dedim. (hala gidiyor işte)
Dersleri ufak ufak alıp -ki bunlar her hafta 5 ile 10 dakika arasında değişen videolar- minik notlarla ve kafa bulandırmayan ve bıktırmayan sorularla ilerledim ve ciddi anlamda ödevler için zaman harcadım. Bu onların öngördüğü haftalık 8 saatten kesinlikle daha fazla. (Burada benim salaklığım da olabilir tabii ki. Ne de olsa her ödevden tam not alamadım.) Diğer taraftan ise "peer review" yani katılımcıların birbirlerine not verdiği sistem de başta beni zorlamadı değil. Eleştiri yapmanın kolay veya zor bir tarafı yok. İstenen şey belli, yapılan belli, puanı ver, gerekiyorsa yorumla ve geç. Aslında bu sistem sana gelen puanların da gözünde normalleşmesini sağlıyor gibi. Derdini anlatamamış olman mümkün. (Yine de bazı notlar saf kıskançlık kabul edin :P
Neyse gelelim son çıkarıma ki bence bu en önemlisi. O da metodoloji. Delft Üniversitesi tamamen doğru düşünüyor, sen "best"sin demek bana düşmez. Haşa! Ama bahsedilen bir metot yani yöntem var. Yol, varılması istenen hedef, başlangıç noktası, malzemeler, bilgiler... her şey tamam. Öğretmenler bir araya gelmiş ve kendi uzmanlıklarını paylaşarak birden fazla kitap oluşturmuş ve üzerine de "online" ve "free" bir dersle cila atmışlar. Kendilerine ait bir modelleri var (DIM Delft Innovation Model). Sonuçta olmuş ve ben projenin herhangi bir yerinde kendimi kaybolmuş hissetmedim. 
İTÜ'de işler nasıldı? Eğer projenin gidişatını bir nevi içselleştirmemizi ve bu prosesin kendimize ait olmasını, kalbimizin derinliklerinden ve beynimizin köşelerinden çıkmasını bekledilerse, bu bende işe yaramadı. Bu durumu şu ana uygulayacak olursam; yüksek lisans tezimi yazamıyorum ve yazmak için bana herhangi bir istek, ilham, peri veya "araştırmacı ruhu" gelmedi. Var olan da gitti.

deviantID

Aphrena
Büsra Torgay
Turkey
Interests

AdCast - Ads from the Community

Comments


Add a Comment:
 
:iconziaulkareem:
ZiaulKareem Featured By Owner Jul 15, 2014  Hobbyist Photographer
Thank you! :)
Reply
:iconjuliajusslin:
JuliaJusslin Featured By Owner Feb 5, 2014  Hobbyist Traditional Artist
Thank you for the fave !!~ 'u'
Reply
:iconskillywidden:
skillywidden Featured By Owner Jan 6, 2014

 Thank you for the favorite.

Reply
:iconalotis:
ALotis Featured By Owner Dec 17, 2013  Hobbyist General Artist
I just wanted to say that I love your sketch books, and I've started watching you. ^_^
Reply
:iconaphrena:
Aphrena Featured By Owner Dec 17, 2013
thank you so much!!! i am so happy =))
Reply
:iconalotis:
ALotis Featured By Owner Dec 17, 2013  Hobbyist General Artist
You're welcome 
Reply
:iconclayandmore:
clayandmore Featured By Owner Nov 25, 2013
thanks for the fav :)
Reply
:iconevanescentevents:
EvanescentEvents Featured By Owner Aug 28, 2013  Hobbyist General Artist
Thanks for your fav on this!
Reply
:iconlormet-images:
Lormet-Images Featured By Owner Jul 7, 2013  Professional Interface Designer
Thanks for adding my colorful Victorian house photo to your favorites. :)
Reply
:iconmarquisdesign:
MarquisDesign Featured By Owner Mar 30, 2013
Thanks for the fave.
Reply
Add a Comment: